Ülkemizde üretilen biberlerden sınırlı bir miktarı taze,
turşu, salça, kurutulmuş halde veya kırmızı toz biber, közlenmiş biber olarak
ihraç edilir. Taze olarak ihraç edilen biber miktarı yıllara göre önemli ölçüde
değişebilmektedir. Ortalama olarak yılda 100 bin ton civarında taze biber
ihracatı yapılmaktadır. Sanayide kullanılan turşu, salça, kurutulmuş ve kırmızı
toz biberle birlikte toplam biber ihracatımız 200-250 bin ton civarındadır.
Toplam biber üretimimiz de yıllara göre değişmektedir. Ortalama olarak 350 bin
ton dolmalık, 800 bin ton civarında da uzun sivri biber üretimimiz vardır. Ege,
Marmara, Güney ve Güneydoğu Anadolu ile Karadeniz bölgeleri önemli biber üretim
bölgelerimizdir.

İklim ve Toprak İsteği:

Biberlerin gün uzunluğuna karşı nötr oldukları, bununla
beraber, ışık şiddetinden kısmen hoşlandıkları görülür. Işık yoğunluğunun
düşmesi ile bitkiler bol yapraklı bir görünüm kazanır. Çiçek tomurcuklarını
oluşumu durur, meyve verimi azalır. Buna karşın ışık şiddetinin artması meyve
teşekkülünü hızlandırır.
Biber ışık, sıcaklık yanında nemden hoşlanır. Kuru bir ortamda iyi
gelişmez. Hava neminin %60-65 civarında olmasını arzu eder. Biber hiçbir zaman
susuz bırakılmamalıdır. Toprakta devamlı %65-70 nem bulunmalıdır. Sudan
hoşlanması yanında, fazla suya kökler hassastır, çabuk çürür ve hastalanır.
Suyun azalması ile meyveler küçük kalır, irileşmez. Çiçek silkmeleri görülür.
Aynı durum suyun düzgün verilmemesi, yani bir bol sulamadan sonra bitkiyi uzun
süre susuz tutup tekrar bol su vermekle de ortaya çıkar.
Genelde toprak istekleri fazla değildir. Kökler narin yapıda
olduklarından ağır, killi, havasız, su tutan topraklarda yetişmez. Buna karşın
kumlu topraklarda, su ve besin maddesi temin edildiğinde sonuç olumludur.
Biberler tınlı-kumlu, tınlı-hafif killi, organik maddesi zengin topraklar
üzerinde en iyi gelişmeyi ve verimi verir. Toprak pH’sının 6.0-6.5 olmasını
ister

Biber topraktaki organik maddeden hoşlanır. Dekara 3-5 ton
yanmış ahır gübresinin tarla hazırlığı sırasında toprağa karıştırılmasında fayda
vardır. Ayrıca dekara 15-20 kg azot, 8-10 kg fosfor, 20-25 kg potasyum ve 8-10
kg kalsiyumlu ticari gübre verilmelidir. Azotun %50’si dikim öncesi toprak
işlemede, %25’i ara çapada, geri kalan %25’i de çiçeklenmeden önce, fosforun
tamamı dikim öncesi toprak işlemede, potasyumun %60-65’i dikim öncesi toprak
işlemede, geri kalan %35-40’ı ise çiçeklenme öncesinde toprağa verilmelidir.
Kalsiyum azotlu gübre formunda verilmelidir. Toprağın kumlu ve hafif yapıda
olması gübre ihtiyacını artırır.

Biber fidesi şaşırtmadan pek hoşlanmaz. Bu bakımdan fide
sökülüp dikilmesi sırasında dikkatli davranılmalıdır. Bu bakımdan son yıllarda
gerek yastıklarda gerek serada fide üretirken çeşitli saksılar kullanılmaktadır.
Saksıların çapı 7-10 cm’dir. Her saksıya 2-3 adet tohum atılır. Bitkiler toprak
üzerine çıkıp 1-2 yapraklı olduğu dönemde sağlıklı bir fide bırakılır, diğerleri
kesilerek imha edilir. Böylece her saksıda bir bitki kalır.
Biberin fide üretimi sırasında topraktaki mantar ve bakterilerin hücumuna
uğrayarak hemen kök boğazı çürüklüğü ve kök zararlanmaları meydana gelir. Bu
bakımdan saksılara veya yastıklara konacak harç toprağının dezenfekte edilmesi
gerekir. Ayrıca 10-15 günde bir fidelerin mantar ve bakteriyel hastalıklara
karşı ilaçlanması yapılır. Saksıda fide üretimi, esas yerine dikimde, fidelerin
zararlanmasını büyük ölçüde önler. Dikimde yapılan hatalar ilerde büyük ölçüde
bitki kaybına ve verimin düşmesine yol açar.
Tarlada fidelerin yerlerine dikilmeleri için toprağın 20-30 cm derinlikte
iyice işlenmesi ve ufalanması gerekir. Sulama salma olarak yapılıyorsa, suyun
bitki kök boğazına değmesi arzu edilmez. Kök boğaz hastalıkları meydana gelir.
Suyun sızarak verilmesinde fayda vardır. Bu bakımdan biberler tahtaya ve
masuralara dikilmelidir. Tarla sürüldükten sonra tahta ve masuralar yapılır.
Tahtalar 80-120 cm, masuralar 40-60 cm genişliktedir. Tahtalar 2-4 sıra,
masuralara tek veya çift fide dikimi yapılır. Fideler arasında sıra arası 60-80
cm, sıra üzeri 30-50 cm’dir.
Serada daha çok masura sistemi kullanılır. Tek veya çift sıra dikimi
yapılır. Tek sıra dikilenlerde sıra arası 80 cm, sıra üzeri 30 cm’dir. Dekara
4200 adet bitki dikilir. Çift sıra dikimlerde masura genişliği 60 cm, iki masura
arası 80 veya 100 cm olup, 60 cm masura genişliğinin iki yanına fideler dikilir
ve fide arası mesafesi 30x50x80 cm’dir. Böylece tek sıraya karşın dikilen fide
sayısı artar. Böylece dekara 5300 fide dikilebilir. 30x50x100 cm olduğunda ise
fide sayısı azalır ve 4000 adet olur.
Saksılı dikimlerde saksının 2/3’ü toprak içine konur. 1/3’lik kısmı
toprak dışında kalır. Bu topraktaki mantari enfeksiyonlara karşı kök boğazını
korur. Plastik torbada, altı yırtılır ve bu kısım toprakla temasa getirilir.
Dikim torba ile yapılır. Böylece köklerde hiçbir zedelenme meydana gelmez.
Bitkilerin dikiminden 10-15 gün sonra bir boğaz çapası yapılır. Eğer
fideler tahta ve masuralara dikilmiş iseler bu çapalama ile beraber arklar
açılır ve sulama için imkan hazırlanır. Bu çapadan ve sulamadan sonra bitkilerde
hızlı bir büyüme meydana gelir. Bundan sonraki işlem sulama ve çapa yapmaktan
ibarettir. Biberlerin susuz kalmamasına özen gösterilmelidir.
Biberde verimliliğe en etkin faktör iklim ve beslenme durumudur. Işık,
sıcaklık ve nemin iyi ayarlanması yanında, verilecek su ve gübre miktarı, meyve
ile dallar ve yapraklar arasında iyi bir korelasyon yaratır. Bitkinin genç
döneminde fazla meyve koparılmalıdır. Baştan itibaren bitkinin meyve ile
yorulması bitkinin ömrünü azaltır. Budamadan çok uç alma ile yan dal sayısının
artırılması çiçeklenmeyi ve meyve tutumunu artırır. Bitkide en az 3-4 ana dal
bulunmalıdır. Ana dal sayısı bitki yaşlandıkça 7-8’e kadar çıkartılabilir. Fazla
ana dal verimi olumsuz yönde etkiler ve ürünün erkenciliğini geciktirir.
Şeklin bozulması, rengin açılması, güneş yanıkları en belirgin kalite
bozukluklarıdır. Sivribiberlerin düzgün olması, fazla eğrilmemesi istenir. Dolma
biberler 3-4 loplu olmalıdır. Taze biberde kızarma belirtileri, rengin
bozulmasına ve kalitenin düşmesine neden olur. Ayrıca meyve üzerinde mantari,
bakteriyel kökenli çürümeler arzu edilmez. Meyvelerin istenen büyüklüğü almaması
başlıca kalite hataları arasındadır.